والقلم(محفل دلسوختگان)

بسم الله النور

]v]v]v]v]v]v]v]

بهار آمد که غم از دل برد غم در دل افزون شد

چه گویم کز غم آن سرو خندان جان و دل خون شد

گروه عاشقان بستند محملها و وارستند                        تو دانی حال ما واماندگان در این میان چون شد

گل از هجران بلبل ، بلبل از دوری گل هر دم                    به طرف ِ گلسِتان هر یک به عشق خویش مفتون شد

حجاب از چهره ی دلدار ما باد صبا بگرفت                        چو من هر کس بر او یک دم نظر افکند مجنون شد

بهار آمد ز گلشن برد زردیها و سردیها                        به یُمن خور،گلستان سبز و بُستان گرم و گلگون شد

بهار آمد بهار آمد بهار گل عذار آمد

به میخواران عاشق گو خمار از صحنه بیرون شد

]v]v]v]v]v]v]v]

آمدیم آدم شویم ، اما نشد!!!!!!..........

فقط همین.........

شادی دل اباصالح المهدی(عج) ، گناه نکنیم. والسلام

نوشته شده توسط م.ر در سه شنبه یازدهم فروردین 1388 ساعت 14:57 موضوع | لینک ثابت